Die eerste hartoorplantings is in die laat 1960's uitgevoer. Maar dit was eers met die gebruik van anti-verwerping medisyne in die 1980's dat die prosedure 'n aanvaarde operasie geword het. Vandag bied hartoorplanting hoop vir 'n uitgesoekte groep pasiënte wat andersins aan hartversaking sou sterf.
Die sleutel tot die program se sukses is 'n ervare, hoogs bekwame oorplantingspan wat chirurge, kardioloë, verpleegsters, operasiesaalpersoneel, maatskaplike werkers, sielkundiges, dieetkundiges, rehabilitasiespesialiste en baie ander professionele persone insluit. Die span werk daaraan om te voorsien in elke behoefte waarmee oorplantingskandidate te kampe het, insluitend emosionele, gesins- en finansiële behoeftes.
Die behoefte aan 'n hartoorplanting kan teruggevoer word na een van vele hartprobleme, wat elk skade aan die hartspier veroorsaak. Die twee mees algemene hartprobleme is koronêre arteriesiekte (die opbou van plaak in die arteries van die hart) en idiopatiese kardiomiopatie (siekte van die hartspier sonder 'n bekende oorsaak).
Soos die hartprobleem erger word, word die hart swakker en is dit minder in staat om suurstofryke bloed na die res van die liggaam te pomp. Omdat die hart harder moet werk om bloed deur die liggaam te pomp, probeer dit opmaak vir hierdie ekstra werk deur vergroot (hipertrofieer) te word. Mettertyd werk die hart so hard om bloed te pomp dat dit eenvoudig kan "slyt" en selfs nie aan die kleinste pompvereistes kan voldoen nie. Medisyne, meganiese toestelle om die hart te help, en ander terapieë (insluitend stamselterapie) kan soms 'n pasiënt se toestand help en selfs verbeter. Maar wanneer daardie behandelings misluk, word oorplanting die enigste opsie.
In die meeste gevalle sal jou persoonlike dokter die eerste navraag oor 'n oorplanting doen. Dokters wat 'n oorplantingspan kontak, sal praat oor jou mediese geskiedenis, huidige toestand, fisiese vermoëns, toetsuitslae en ander belangrike inligting. Jou dokters sal gevra word om jou rekords aan die oorplantingspan te stuur sodat hulle jou mediese geskiedenis noukeurig kan hersien. Jy moet dan 'n volledige evaluering hê om uit te vind hoe ernstig jou toestand is en of ander terapieë jou kan help.
Die oorplantingskandidate wat die beste resultate het, is jonger as 60 jaar oud en het geen ernstige mediese probleme behalwe dié met hul hart nie. Pasiënte ouer as 60 word op 'n individuele basis vir oorplanting oorweeg.
Selfs al voldoen jy aan die mediese vereistes vir hartoorplanting, lê ’n groot finansiële struikelblok nog voor. 'n Hartoorplanting is 'n duur prosedure. Medicare en baie private versekeraars dek hartoorplanting, so sommige gesinne hoef nie bekommerd te wees oor hoe hulle vir die operasie sal betaal nie. Ander mense moet hul eie geld gebruik om vir hul oorplanting te betaal. Met die hulp van hospitaal maatskaplike werkers, finansiële beamptes en ander professionele persone, kan pasiënte sonder die versekering of spaargeld wat hulle nodig het dalk ander bronne van befondsing vind. Desondanks berus die finale verantwoordelikheid vir die koste van 'n oorplanting by die pasiënt en die pasiënt se familie.
Sodra jy in 'n oorplantingsprogram aanvaar is, begin die wag vir 'n nuwe hart. ’n Aantal faktore bepaal jou plek op die waglys vir ’n skenkerhart. Hierdie faktore sluit in bloedgroep, grootte ooreenkoms tussen jou en die skenker, jou mediese toestand, en hoe lank jy in staat is om te wag vir 'n nuwe hart. Die volgorde van die waglys kan verander. Soms verbeter pasiënte genoeg van ander behandelings om van die lys afgehaal te word. Ander pasiënte kan sieker word, so hulle beweeg hoër op die lys.
Die gebruik van linkerventrikulêre hulptoestelle het die dringendheid van sommige pasiënte se wag vir 'n skenkerhart verminder. Hierdie toestelle word tydens 'n operasie aan die hart gekoppel. Hulle help die hart om te pomp (wat dit tyd gee om te rus) totdat 'n gesonde hart oorgeplant kan word. Sommige van hierdie toestelle kan pasiënte vir baie maande aan die lewe hou, terwyl hulle hul lewenskwaliteit en algemene gesondheid aansienlik verbeter. In sommige gevalle kan net rus jou hart sy toestand verbeter genoeg om te verhoed dat jy 'n oorplanting nodig het.
Baie pasiënte vind dat wag vir 'n skenkerhart die moeilikste deel van die oorplantingsproses is. Niemand kan vir jou sê wanneer die oproep sal kom of hoe lank die wag gaan wees nie. Ongelukkig val hierdie deel van die proses buite menslike beheer.
Die vraag na skenkerharte is groter as die aanbod. Op enige gegewe tydstip is meer as 3,000 2,000 pasiënte op die nasionale pasiëntwaglys vir 'n hartoorplanting, maar net sowat XNUMX XNUMX skenkerharte word in 'n jaar beskikbaar vir oorplanting. In die Verenigde State bepaal die United Network for Organ Sharing (UNOS) prioriteit vir 'n hartoorplanting deur pasiënte volgens die erns van hul harttoestand te groepeer. Hierdie groepering laat diegene wat 'n oorplanting die meeste benodig, eerste oorweeg word. Die groeperings is soos volg:
Skenkerharte kom gewoonlik van mense wat gesterf het aan beserings wat die hart gespaar het. Dit kan moeilik wees om hierdie skenkers met oorplantingskandidate te pas. Eerstens moet traumapasiënte vinnig na hospitale geneem word en as skenkers geïdentifiseer word. Die hospitaal moet goedkeuring hê om die skenkerhart te verwyder. Mediese en laboratoriumtoetse is nodig om die toestand van die skenkerhart en die skenker se bloedgroep uit te vind. Wanneer 'n skenker en 'n kandidaat in verskillende dele van die land is, word dit 'n wedloop teen tyd. ’n Skenkerhart kan nie langer as vier uur veilig buite die liggaam wees nie. In die Verenigde State werk 246 UNOS-goedgekeurde hartoorplantingsprogramme saam om seker te maak dat elke skenkerhart wat gebruik kan word, gebruik word.
Jy moet te alle tye 'n pieper dra om seker te maak dat jy dadelik weet of 'n skenkerhart gevind word. Sodra jy die langverwagte nuus ontvang, is tyd baie belangrik. U moet 'n finale evaluasie en laboratoriumopwerking by die hospitaal hê voordat u in die operasiesaal ingaan. As daar geen komplikasies is nie, neem 'n oorplantingsoperasie ongeveer 3 uur om te voltooi.
Na oorplanting sal jy 1 of 2 dae in die herstelkamer deurbring, 2 of 3 dae in die intensiewesorgeenheid en ongeveer 7 dae in 'n privaat kamer in die oorplantingseenheid. Gedurende hierdie tyd sal jy konstante monitering en toetsing ondergaan, insluitend gereelde hartbiopsieprosedures. ’n Hartbiopsie behels die verwydering van klein stukkies weefsel uit jou nuwe hart om te sien of jou liggaam die orgaan verwerp. Vir 'n tydperk van 3 maande nadat jy die hospitaal verlaat het, moet jy teruggaan hospitaal toe vir gereelde ondersoeke. Hierdie ondersoeke laat lede van die oorplantingspan jou fyn dophou vir tekens van verwerping of ander komplikasies.
Alhoewel die meeste oorplantings suksesvol is, word sommige nie soos gehoop nie. In sommige gevalle werk die geskenkte hart eenvoudig nie. Dit word "entversaking" genoem en dit word duidelik in die operasiekamer of kort na die operasie. Nog 'n groot oorsaak van mislukking is "weefselverwerping." Die liggaam se immuunstelsel weet dat die geskenkte hart vreemde weefsel is en probeer dit vernietig, asof dit 'n virus of 'n ander siekteveroorsakende middel is. Daar is geen ander manier om te kyk vir tekens van verwerping nie, behalwe deur roetine biopsie van hartweefsel.
Oorplantingsontvangers het 'n verhoogde risiko van infeksie, veral gedurende die eerste 3 maande na oorplanting, as gevolg van die medisyne wat hulle moet neem om verwerping te voorkom. Hierdie medisyne, genaamd immuunonderdrukkers, maak dit moeiliker vir die liggaam om siektes te beveg. Soms kan hierdie medisyne 'n infeksie laat verander in 'n ernstige mediese probleem lank na die operasie.
Keer terug na Normale Lewe
Met die behoorlike sorg en deur die advies van jou dokter te volg, kan pasiënte wat gelukkig genoeg is om 'n skenkerhart te ontvang, uitsien na 'n vol en produktiewe lewe.
Maak 'n afspraak
Skakel vandag om 'n afspraak te skeduleer of vul 'n aanlyn versoekvorm in. Indien u voor 14:00 versoek word, sal u vandag 'n antwoord ontvang.
(832) 355-4900
Maandag – Vrydag 8 vm. – 5 nm.
Besoek US News & World Report
